Nadat ik 78 kilometer fietste op dag 1 van Volendam naar Medemblik, volgde een dag van uitblazen. Ongeveer 30 kilometer fietsen naar Makkum, met tussendoor de bus over de Afsluitdijk. Gisteren en vandaag vormden een soortgelijk verhaal. Gisteren was de rit van Lemmer naar Kampen door omstandigheden 76 kilometer lang, waar vandaag een ritje van 45 kilometer op volgde. Alleen viel het uitblazen toch een tikkeltje tegen, aangezien ik de hele rit te kampen had met tegenwind. Maar daardoor heb ik wel meer kunnen genieten van de omgeving! Bijvoorbeeld van dit open stukje Veluwe nabij Hierden.
Start
Vanochtend werd ik in Kampen getrakteerd op o.a. een fruitsalade, een gekookt eitje en een croissant, dus aan energie geen gebrek. Ik nam daarna in stijl afscheid van Kampen, want vanuit het stadspark had ik fraai uitzicht op de Broederpoort. Daarna ging ik via de Nieuwendijkbrug het Reevediep over en belandde ik in Hollands open landschap met uitzicht op dat water. Ik had gelijk weer het Zuiderzeegevoel terug, ook al was het Reevediep nooit onderdeel van de Zuiderzee. Misschien is het Zuiderzeegevoel het beste te typeren als het gevoel dat je hebt wanneer je langs water fietst. Althans, in mijn geval deze week...
Elburg
Nadat ik het Reevediep kwijt was, fietste ik langs het Drontermeer. Ook dat is water, dus het Zuiderzeegevoel bleef behouden! Alleen was het Drontermeer wél onderdeel van de Zuiderzee. Nu is het de grens tussen Flevoland en Overijssel/Gelderland, maar jullie weten waarschijnlijk nog wel dat Flevoland vroeger onderdeel was van de Zuiderzee. Ik fietste ongeveer tien kilometer over de dijk langs het meer en al in een heel vroeg stadium is de stadsmuur van Elburg te zien. Als je naar de kaart van Elburg kijkt, dan zie je een binnenstad die volledig omringd wordt door grachten. Een bijzondere gewaarwording, maar je merkt er niet veel van wanneer je door de stad heen fietst. Maar leuk is het wel.
De Duif
Nadat ik Elburg verliet, ging ik weer langs een dijk aan het meer fietsen. Alleen was het niet meer het Drontermeer, want aan de andere kant van de Elburgerbrug vloeit het meer over in het Veluwemeer. Ik fiets weer door een stukje Nederland in zijn puurste vorm en dan kan een molen natuurlijk niet ontbreken. Deze molen heet De Duif. Vandaag de dag zijn molens voornamelijk bezienswaardigheden, maar De Duif dient vandaag de dag nog steeds om meel te malen. Na deze molen gaat de kaart door naar het centrum van Nunspeet, maar ik besluit de officiële route te volgen en langs het Veluwemeer te blijven fietsen.
Harderwijk
Tot Harderwijk ben ik niet zo veel in de bebouwde kom geweest. Dat vind ik prima, ik heb genoten van het graslandschap, af en toe in combinatie met bomenrijke wegen. Tussendoor ging ik nog door het centrum van het dorp Hierden en toen was ik al vrij snel in Harderwijk. En dat zie je gelijk als je deze foto van het Dolfinarium ziet. Het hotel ligt aan het strand en daar heb ik ook een heerlijke tosti kunnen nuttigen. De tosti bestond uit komijnekaas, paprika, basilicum en burrata (Italiaanse kaas). Mijn diner was een camembertfondue, met als 'dessert' een koffie met Kahlua (Mexicaanse alcoholische drank) en slagroom.
Morgen
Morgen zou mijn laatste fietsdag zijn geweest naar Huizen, maar het lot heeft bepaald dat de rit Huizen-Volendam werd verplaatst van afgelopen zaterdag naar aanstaande zaterdag, dus het wordt geen afscheidsdag. Maar wel een mooie route van 50 kilometer. Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten