De Zuiderzeeroute wordt gezien als de route waarin je Nederland in zijn puurste vorm leert kennen. Dat heb ik deze week ook mogen ervaren, maar een Nederlandse fietsvakantie is geen Nederlandse fietsvakantie als er geen regendag tussen heeft gezeten. Gelukkig heb ik een dergelijke dag op de valreep mee mogen maken. De dag begon droog, maar grijs. Het onheil kondigde zich al aan. En inderdaad, toen ik in Amsterdam flesjes in wilde slaan, ging ik op volle snelheid naar de Albert Heijn om even van de regen verlost te zijn. Om er even later weer in te stappen voor de laatste 25 kilometer van de Zuiderzeeroute.
Naarder Eng
Vanochtend vond mijn laatste ontbijt tijdens de Zuiderzeeroute plaats. Het was brood met avocado, hummus en groenten. Daarna legde ik voor de laatste keer mijn bagage klaar voor vervoer, haalde ik voor de laatste keer mijn fiets uit de fietsenstalling en checkte ik voor de laatste keer uit. En toen kon mijn laatste rit beginnen, een rit van 57 kilometer tot Volendam, het vissersdorp waar het allemaal begon. Ik belandde vrijwel direct in de Naarder Eng, een mooi uitgestrekt bosgebied waar ik vijf kilometers doorheen ben gefietst. Daarna kwam ik uit in het vestingstadje Naarden, dat opvalt op de kaart door de stervormige vesting.
Muiden
Even later ging ik onder de A6 door en toen heette het water aan mijn rechterzijde niet meer het Gooimeer, maar het IJmeer. Ik deed Muiden aan en maakte een foto van de Muiderslot. Het zal niet de fraaiste foto van het kasteel zijn, door toedoen van het treurige weer. Daarna ging ik door Diemen via de Diemerzeezijk naar de grootste stad die onderdeel is van de Zuiderzeeroute: onze hoofdstad Amsterdam. Van de stad zelf zie je gedurende de route niet bijster veel, zeker niet als het aan het regenen is. Maar je ziet wel water: het IJmeer en de rivier het IJ. Voor foto bij de intro had ik alle tijd, omdat er tien zeilbootjes over moesten steken en de brug dus enkele minuten openstond.
Monnickendam
Het was oorspronkelijk de bedoeling om de regen te trotseren op de Uitdammerdijk in Durgerdam, maar die was helaas afgesloten. Daarom moest ik een klein stukje afsnijden en zag ik Ransdorp alleen in de verte. Over de lange Polderdammergouw stoomde ik via Zuiderwoude door naar Monnickendam. In het centrum moest ik afstappen, omdat daar een markt gaande was. Toen ik het stadje had verlaten, had ik nog maar zeven kilometers te gaan. Die gingen door Katwoude langs het Monnickendammergat en de Gouwzee naar Volendam.
Einde
Toen ik vanuit de Hoogedijk in de verte een molen zag met een gebouw, besefte ik dat het einde van de Zuiderzeeroute nabij was. Dat was al helemaal zo toen ik het oranje Kras Stadion van FC Volendam zag. Nog een paar honderd meter en toen zag ik de haven van Volendam waar het avontuur voor mij begon. Wat mij door een kapotte fietssleutel vorig jaar niet lukte, lukte dit jaar wel: een langeafstandsroute uitfietsen. Ik zette mijn fiets in de kelder, nam een broodje paling als lunch en het wachten was op mijn vader die mij weer naar huis ging brengen. En nu zit ik thuis dit verslag uit te typen. Mijn dank gaat uit naar jullie, want door jullie enthousiaste reacties had ik het gevoel dat jullie allemaal op de een of andere manier met mij meefietsten. Ik hoop dat jullie genoten hebben deze week, maar stiekem weet ik wel dat dat het geval is.
Waarschijnlijk tot volgend jaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten