Zuiderzeeroute, dag 6: Harderwijk-Huizen

Het oorspronkelijke plan was dat dit mijn laatste route zou worden. Dat ik uiteindelijk zou arriveren aan de jachthaven van Huizen en dat de fietsroute voltooid was. Het is alleen anders gelopen en daarom typ ik dit verslag niet vanuit huis, maar vanuit een hotelkamer. Een hotelkamer waarvan het aanvankelijk niet de bedoeling was dat ik het van binnen zou zien, aangezien het hotel alleen voor aankomst en vertrek van mijn bagage en fiets was bedoeld. De veranderde omstandigheden hebben geen grote invloed op mijn reisverslag, want aan de route van Harderwijk naar Huizen is niets veranderd.



Zeewolde

Uiteraard begon ik de dag met een lekker ontbijtje en daarna ging ik vanuit het strand van Harderwijk langs het Wolderwijd fietsen naar Horst. Het Wolderwijd is een meer die ik vrijwel van begin tot eind aan mijn zijde heb gehad, aangezien die ter hoogte van Horst begint en ter hoogte van Harderwijk eindigt. Of andersom, vanuit mijn perspectief. In Horst (één van de drie plaatsjes in Nederland met deze naam) pakte ik de ferry naar Zeewolde en zo ging ik voor het eerst fietsen op een voormalig stukje Zuiderzee, genaamd Flevoland. Mijn deel door Flevoland ging grotendeels door het Horsterwold, een bosgebied dat vernoemd is naar de plaats waar de veerboot naar Zeewolde vandaan komt. Ik denk wel dat het het mooiste bosgebied is van de route. Eenvoudig ingericht, maar heerlijk om zes kilometer doorheen te fietsen. En uiteraard hele jonge natuur.

Nijkerkernauw

Het einde van het Flevolandse deel ging langs het Erkemederstrand en toen ging ik de Nijkerkersluis over naar.. Nijkerk! Niet dat ik veel van de binnenstad heb gezien, want ik bleef aan het water fietsen. Je weet wel, het Zuiderzeegevoel. Ten westen van deze sluis heette het water opeens het Nijkerkernauw. En speciaal voor dit kleine stukje water is een van de weinige nog werkende stoomgemalen nog overtollig water vanuit de polder naar het water aan het verplaatsen. Het gaat om het Stoomgemaal Arkemheen, vernoemd naar de polder in kwestie. De buitenkant van dit stoomgemaal was ooit in het Sinterklaasjournaal gebruikt als pepernotenfabriek in Harderwijk, toen daar de intocht van 2010 plaatsvond.

Spakenburg

Aan het einde van het Nijkerkernauw ligt het dorpje Spakenburg, dat tegenwoordig officieel onderdeel is van de plaats Bunschoten-Spakenburg. Ik ging langs de haven waar een standbeeld van koningin Wilhelmina bij staat. Dat heeft te maken met de watersnoodramp van 1916, toen hele gebieden rondom de Zuiderzee werden overstroomd tot 3,25 meter boven NAP. Tijdens deze ramp werd een meisje geboren met de naam Wilhelmina. Enkele dagen later bezocht de koningin Wilhelmina het dorp en nam ze het meisje aan als haar petekindje. Na de haven ging ik weer langs het water fietsen, dat daar weer het Eemmeer heet. Volg je het nog?

Theetuin

Het Eemmeer is vernoemd naar het riviertje dat uitmondt in het meer: de Eem. Om de Eem over te steken, moest ik mijn tweede veerboot van de dag pakken. Aan de overkant kon het laatste stuk naar Huizen beginnen. Tussendoor ging ik thee drinken in een theetuin. Het wachten duurde wel een beetje lang, want voor mij waren twee tatta's aan het steggelen over worteltaart. Het ging als volgt: mevrouw A ging afrekenen en nam alleen een kop thee (dacht ik), maar mevrouw B wilde er ook nog worteltaart bij. Dus zei mevrouw A tegen mevrouw B dat mevrouw B die worteltaart dan wel zelf moest betalen. Mevrouw A ging betalen, maar mevrouw B wilde voor elkaar krijgen dat mevrouw A alleen de kopjes thee betaalde en mevrouw B de worteltaart. Ik denk dat het goed afliep en later betaalt mevrouw B de taart wel aan mevrouw A. Daarna was het mijn beurt om te bestellen: verse muntthee met worteltaart. Daarna ging ik de laatste acht kilometers onder een grijze lucht volbrengen naar het hotel in Huizen.

Huizen

Na 50 kilometer was mijn fietstocht voltooid en kon ik inchecken bij hotel Nautisch Kwartier. Aan het eind van de middag ging ik met een nabijwonende DWARS'er een biertje nuttigen en nadat onze wegen weer scheidden, ging ik een restaurant opzoeken voor een driegangendiner. Het was namelijk mijn laatste vakantieavond, dus ik mocht wel uitpakken van mezelf. Nacho's als voorgerecht, een heerlijke vegaburger als hoofdgerecht en crème brûlée toe. Ik heb genoten van het lekkere eten, maar er hoeft de rest van de avond niets meer bij.

Morgen
Morgen  is mijn laatste fietsdag! Ik ga 57 kilometer fietsen via Naarden, Muiden, Amsterdam-Oost en Amsterdam-Noord naar Volendam. Daarna heb ik de Zuiderzeeroute volbracht.